Umr nima.Umr aslida bir yumaloq tugmacha yo’l,
Tugmadan sal kattaroq yo yana bir nimacha yo’l.
Beshigimning oldidan qabrim oldigacha yo’l,
Men ketarman bir kuni, navolarim, zorim qolur.

Bu uzun hijron yo’lidir, bu uzun azob yo’li,
Har sahar kulib chiqib, yig’lab botar oftob yo’li.
Kim uchun gunoh yo’lidir, kim uchun savob yo’li,
Harnadir, har biriga ortimda iqrorim qolur.

Yaxshilik murodi bor har dilga men jonim beray,
Yaxshilarga qo’lda boru yo’g’u imkonim beray.
Ko’ngli pok shogirdima bulbul bu zabonim beray,
Men ketarman bir kuni, zor yig’labon torim qolur.

Men ketarman, qolmagay tilla taxtu ko’shklarim,
Menga bu dunyoda chin keltirdi baxt qo’shiqlarim.
O’zbegim uyida yangrar hamma vaqt qo’shiqlarim,
Yod bo’lib aytganlarim, elimda alyorim qolur.

Ol, deya bir kun egam, osmonga uchsa ruhlarim,
Bir ajib moviy diyor bo’ynini quchsa ruhlarim –
Ko’k mening ko’ksim bo’lur, yulduzlari anduhlarim,
Gul o’pib, gul yopinib har dilda mozorim qolur.

Men ketarman bir kuni, navolarim, zorim qolur.


Muhammad Yusuf

Yomonga o‘lim yo‘q, yaxshiga kun yo‘q,
Tomiringga qo‘shib olishar uzib.
Bobur yo‘q, Cho‘lpon yo‘q,Majnun yo‘q,
Muhammad Yusuf yo‘q, Muhammad Yusuf.

( Давомини ўқиш )

Мен дунёни нима қилдим,
Ўзинг ёруғ жаҳоним.
Ўзим хоқон,
Ўзим султон,
Сен тахти Сулаймоним.
Ёлғизим,
Ягонам дейми,
Топилган кошонам дейми,
Ўзинг менинг улуғлардан
Улуғимсан, Ватаним...

Шодон куним гул отган сен,
Чечак отган изимга,
Нолон куним юпатган сен,
Юзинг босиб юзимга.
Синглим дейми,
Онам дейми,
Ҳамдарду ҳамхонам дейми,
Офтобдан ҳам ўзинг меҳри
Илиғимсан, Ватаним.

( Давомини ўқиш )

   Рафиқангиз билан қандай танишгансиз?

Тасодифан. Тўғрисини айтсам, ўша кунларда мен учун энг гўзал аёл шеър эди. Қизлар билан ишим йўқ эди. Аммо ҳаёт қизиқ экан. Нимагадир Назирани кўрган заҳотимдаёқ «Ана шу қиз менинг хотиним бўлади», деб ўйлаганман. Қолгани ўз-ўзидан бўлди.Мана орадан салкам йигирма йил ўтибди.

( Давомини ўқиш )

                (Ўзбекистон Халқ шоири Муҳаммад Юсуф билан суҳбат)
            Муҳаммад  ака, яқинда Президентимизнинг қўлларидан Халқ шоири унвонини олдингиз, авваламбор,  юксак унвон билан табриклаймиз.Агар истасангиз, суҳбатимизни кейинги кўнгил кечинмаларингиз билан бошласак...
     Биласизми, қайси соҳада бўлмасин, меҳнатингизни озгина бўлса-да қадрлаб, баракалла деб елкангизга уриб қўйишса, бу-- катта бир далда бўлиши турган гап. Менинг ҳам кимгадир керагим бор экан, деб кўнгилдан ўтказасиз, руҳланасиз-да! Камтарин ижодимни шу қадар юксак унвон билан тақдирлаганлари учун жуда миннатдорман. Менинг ютуғимдан фахрланиб, кўнгли осмон бўлиб юрган яқинларим, биродарларимни кўриб янада шодланаман.
         Юзга кирган момом бор.
Унинг қувонганини кўрсангиз эди… Кўзларига ёш олиб қутлади. Нуроний юзларидан мингдан — минг рози эканликларию янги-янги тилакларни уқиб олиш осон эди.
           Ўзбекистон Халқ шоири деган унвон сизга янада катта масъулиятлар юкласа керак?..
        Албатта. Бу — билдирилган ишонч демакдир.Бундан кейин яна ҳам қаттиқроқ ишлашга ундайдиган «оғайни, энди бўш келмагин» дейиш билан баробар.
        Шеърни ҳар ким ҳар хил талқин этади. Сизнинг-ча, шеър нима? 
        Шеър, бу — ширин дард, азоб. Шоир шу дард бемори. Юракдаги ўша шеър қоғозга тушмагунча баъзида уйқу келмайди.Уни ёзиб битирганингдан кейинги роҳат бошқача бўлади. Яхши китоб ўқисангиз мазза қиласиз-ку! Энди бир илиқ жумла топиб олишни тасаввур қилиб кўринг.Катта-катта асарларнинг яратилишига ҳам биргина жумла сабаб бўлиши табиий. Бир шеърни қоғозга тушира олмай ойлаб қийналиб юриш мумкин, лекин бир куни «ажойиб кунларнинг бирида» мақсад рўёбга чиқади ва ўқиб туриб қувониб кетасиз. Баъзилар борки, мен ёзолмай қоляпман, мажбуран бўлса-да, ёзиб турмасам, "қўлим чиқиб кетади" дейишади. Мен бунга асло қўшилмайман.Ўзим кўнглим буюрмагунча ёзмайман ҳам.

( Давомини ўқиш )