“Жимликни сақланг! Аттестация ўтказиляпти!”
Эшикка хафсала билан ёпиштириб қўйилган оқ қоғоздаги йирик-йирик ҳарфларда ёзилган бу жумла айни пайтда бу ердаги муҳитдан, жараёндан дарак берувчи энг қисқа аммо, энг жонли репортажнинг ўзгинаси эди. Вилоят бошқармасининг учинчи қаватига бироз ҳаяжони ҳадик аралаш кўтарилаётиб эшикка чамаси ўн-ўн беш қадамлар қолгандаёқ қоғозга кўзим тушган эди. Ўқидим, йўқ-йўқ, ўқимадим, шунчаки кўзларим инон-ихтиёрим билан ҳисоблашмай дарҳол нима ёзилганини англаб олди, холос. Эҳ бу кўзлар, хожасига бунча сотқин бўлмаса-я, деб ўйладим
(
Давомини ўқиш
)