(Қишга мансура)

Қиш йиғлади, ўз умрига бугун тўлиб, тўкилиб,
Оқ қорлари эриб битди, кўнгли чўкиб, сўкилиб,
Тизлар чўкиб сўраганим- мен Худодан ўкиниб,
Муштоқликдан тўкилмасин сўзим қўри, охорим,
Интиқлигим фақат сенсан, соғинганим баҳорим.
 … Кетяпсан… Йиғлаб, тўкилиб…
Сув бўлиб оқасан, юрагинг тўлиб…

Қаҳринг қаттиқ бўлса-да, гарчи оппоқсан.

Сен — оппоқ тилак...
Йил бўйи эланиб айтган бир хил, аммо совуқ эртакларинг энди кўнглимни зериктиргандек гўё.,.
Биламан, бу хиёнатларга кўниколмай йиғлаяпсан.
Чунки сен видолашяпсан,
Видо қўшиғини айтяпсан беҳол, бедоргина...
… Менинг кўнглим эса ўзгага муштоқлигидан сенинг зор-зор йиғлаб, эриб оқишларингни сезмайди. У ўз баҳорини, ўз гулини соғинган.         

...Қара, қанчалик тубанман-а, кечагина эди — қорни соғиндим, қор ризқ-рўзим, куз — касалманд қизга ўхшайди деган! Сенинг илк бор қор парчаларинг ўйноқлаб завқим оширганда, қорхат эгаси ақлимни шоширганда, қанчалар шодлангандим. Сенинг оппоқ зар қор кўрпанг устига ҳеч ким ўзининг киркит қадамини қўйиб, кир қилиб қўймаса, деб қўрққандим, соатлаб ўйноқлаб ёғишингни томошалар қилгандим… Деразамга қиш нафасидан чизилган гўзал манзарангдан ҳайратим ошганди қанчалар1

...Ҳа, инсон зоти ҳам баъзида буқаламунга ўхшаб кетаркан.

Турланишни яхши кўради… Кечагина иссиққина тафт берган чакмонлар бугун  ёқимсиз оғир, ирғитиб ташлагинг келади.

… Сен йиғлаяпсан бу бевафоликдан, кўнглимда ўзгача кайф-сафоликдан. Мен эса сезмайман, сезсам-да, парво қилмайман. Чунки мен, оқ бўлса-да, тафтсиз, ярқироқ бўлса-да қаҳрли кунни эмас, нафаслари илиқ баҳоримни кутаяпман.

Сен билан эса вақтинча хайрлашиб тураман,

… Хайр, дейман, лекин сира тил ишламас,

Кўнглим сен-ла хайрлашмас, хайрлашмас.

… Инсон қалби гўзалликка ташна, унга ошуфта. Унга етмоқ учун эса тоза юрак керак.

… Дунёдаги энг оғир нарсалардан бири бу — катталарнинг соғиниши. Бола  бўлсанг эканки,  йиғлаб-йиғлаб айтиб олсанг истаганингни.

Мен ҳам бугун алдоқчи бўлса-да, тароватли,   ёқимли баҳоримни кутаяпман.

… Кела қол, соғинчлардан ҳолим қолмади.

Соғиниб кетдим сени баҳорим, жоним ...

Жуда соғиндим сени, оқ юзли суюклигим!!! Фироғинг бу қалбни яролар қилди, соғинчлар девона-гадолар қилди… Хижронларинг мени адо қилмасидан кел… бу ишқ дарди мени жудо қилмасидан кел. Муштоқликлигим ҳаққи келсанг-чи, энди! Сенга шунча зору интиқлигим ҳаққи келсанг-чи. Келганингни ўзга билмасидан кел, бағримни хажрлар тилмасидан кел! Кел энди, келмасанг ҳам кел, соғиниб кетдим   СЕНИ БАҲОРИМ1

*(1998 йил 14 март куни ҳам ҳаво совуқ,

ерда қор бор эди...)