
Мактабга илк борган кунингизни эслайсизми? Кучли ҳаяжон ва қувонч қуршовида онангиз сизни илк устозингиз билан таништираркан, «Эти сизники, суяги бизники», деб ҳазиллашиб қўйгани ҳам ёдингиздадир. Сиз эса, болаларча самимий қизиқиш ва соф меҳр билан биринчи устозингизга уялибгина қарадингиз. Аминманки, биринчи устозингизни кўриниши-ю, кийиниши ва ҳатто кўзойнагигача сизнинг хотирангизда муҳрланиб қолган.
Ҳа, муаллимлик қилаётган ҳар бир киши ўз ўқувчисига том маънода ибрат вазифасини ўтайди. Ўқувчи устозининг ҳар бир хатти-ҳаракатига ўқувчилик даврида кўр-кўрона тақлид қилади. Ахир, у устоз. Устознинг эса хато қилишга ҳаққи йўқ. Тақлидчимиз ўқитувчисидек гапиришга, унингдек қадам ташлашга ва ҳатто бошини ушлаб ўйланишигача ҳамма-ҳаммасини такрорлаб кўради. Кимдир бу ишни пинҳон қилса, кимдир ошкора амалга оширади. Ахир, онаси каби меҳрибонлик қилаётган муаллимдан бошқа ким ҳам болага ИДЕАЛ бўлиб кўринарди? Шунинг учун ҳам ўқувчиларнинг кўпчилиги ёшлигида худди устозидек ўқитувчи бўлишни орзу қиладилар. Аммо, афсуски уларнинг айримлари бу фикридан жуда тез қайтади.
(
Давомини ўқиш
)