Ривоят қилишларича, қадим замонда сулув келинчак илк бора фарзандлик бўлибди-ю, унинг ёқимли «инга» сини ҳам эшитиб улгурмай бола оламдан ўтибди. Дунёга келган иккиичи гўдакнинг тақдири ҳам она учун изтироб ва аламдан бўлак ҳеч нарса бўлмабди. Вақтлар ўтиб, аёл учинчи фарзандини хавотир аралаш қувонч билан кута бошлабди. Аммо ўша кутган вақт келгач, аёл не кўз билан кўрсинкн, туғилган бола яна йиғламасмиш. Шунда она қалбидаги ҳадсиз аламлар нидо бўлиб отилиб чиқибди, еру кўкни ларзага солибди. Аёл энди йиғламай дардларини шикаста овозда куйлай бошлабди. Бу овоздан тоғу тош мумдек эрибди. Гўдак бўлса бирдан йиғлаб юбориб, она қалбини қувончга тўлдирибди. Ана шу дардли қўшиқ алла деган ном олибди ва у муқаддас ҳаёт қўшиғи деб аталибди.

( Давомини ўқиш )

Bir otaxon hammaga, «Tashvishing ko'paygur»- deb duo qilarkanlar. Shunda bir nabirasi, — «Bobo, shunday ham duo qiladimi?»-debdi.
— Bolam,- debdilar otaxon- Baxtli odamning tashvishi ko'p bo'ladi. Baxtsiz odamning tashvishi bitta: kasal bo'lsa -tezroq tuzalish, kambag'al bo'lsa-qornini to'yg'azish, mahbus bo'lsa-tezroq ozodlikka chiqish. Boy-badavlat, farzandlari yonida, oilasi tinch bo'lgan inson, nimani qayerga joylasam kerak degan o'y-xayollar iskanjasida yuradi, — deya javob qaytargan ekanlar.